
Toen ik 4 was stapelde ik in de peuterklas al het speelgoed van mijn klasgenootjes op een grote berg. Ik nam plaats bovenop deze berg en adviseerde de andere peuters welk stuk speelgoed echt iets voor hen was. Toen al geboeid door de macht van de mening van een (hele jonge) consument. Mijn mening dan. Iets dat mij soms nog wel wordt verweten.
Als 12-jarige tekende ik onvermoeibaar logos van denkbeeldige nieuwe merken en producten. Het waren meestal diertjes (de giraffe was favoriet) die ofwel sportkleding of onbekende maar zeer innovatieve producten vertegenwoordigden. Die moesten dan alleen nog bedacht worden.
De aanloop naar Buzzer leek ideaal. En toen raakte ik natuurlijk het spoor bijster. Rechten studeren. Consulting. En dat soort dingen.
In een poging mezelf weer te vinden begon ik mijn eerste bedrijf. Waar ik mijn passie voor nieuwe producten en concepten herontdekte. En de macht van de consument dook ook weer op: ik begon geďntrigeerd te raken door de enorme positieve kracht en invloed van de eerste klanten van een nieuw product. De ‘ambassadeurs’. Beide onderwerpen wrikten zich vast in het achterhoofd.
Eind 2004 stond het concept voor Buzzer stevig in de stijgers en begon ik om me heen te kijken of anderen er ook brood in zagen.
Robbert is een rasoptimist en vergaf mij mijn peuterjaren. En begon twee weken later zeer gedreven Buzzer verder op de rails te helpen tillen. Als mijn Buzziness (sorry, kon het niet laten) Partner.
En zo is het allemaal gebeurd. Laten we er iets moois van maken.
Willem Sodderland
P.s. mocht je meer willen weten over Robbert zijn jeugd, kom dan een keer langs op Buzzer HQ of val hem lastig per email.
